فرانسه در باتلاق 2 قطبی سیاسی؛ نبرد خیابانی افراطی ها از لیون تا پاریس
به گزارش سرویس بین الملل وبپیما به نقل از همشهری - گروه دیپلماتیک – همشهری آنلاین، مرگ جوان ۲۳ ساله ای به نام کوئنتن نزدیک به گروه های راست افراطی بر اثر ضرب و شتم اعضای جناح چپ جامعه فرانسه را شوکه کرده است.
به گزارش فرانس۲۴، این جوان در جریان درگیری های شدید در حاشیه کنفرانسی در لیون به کما رفت و نهایتاً در ۱۴ فوریه درگذشت.
طبق گزارش ها، وظیفه او تأمین امنیت یک تجمع اعتراضی بوده و گروه های راست گرا این حادثه را به شدت محکوم کرده اند.
امانوئل ماکرون رئیس جمهور فرانسه، با تکان دهنده خوان این واقعه خواستار خویشتنداری و آرامش شده است.
وضعیت فعلی سیاسی
- فرانسه به لحاظ سیاسی در وضعیت قطبی سازی شدید قرار دارد.
- حزب راست افراطی به رهبری مارین لوپن و جردن بارلا به عنوان جدی ترین نیروی مخالف دولت تقریبا ۳۰ درصد آرا دارند.
- حزب چپ افراطی (فرانسه تسلیم ناپذیر) نیز با حفظ پایگاه سنتی خود در جامعه فرانسه به شدت از سوی راست گرایان به ترویج خشونت متهم می شود.
- حزب میانه رو تحت نفوذ ماکرون نیز با ائتلاف شکننده پس از انتخابات ۲۰۲۴، هر دو طیف افراطی را محکوم می کند، اما توانایی کنترل خیابان ها را ندارد.
درباره طیف راست افراطی فرانسه (اجتماع ملی)
- ایدئولوژی: ملی گرایی افراطی، ضد مهاجرت، ضد اسلام گرایی، تأکید بر دشمنان درونی (اسلام گرایان، چپ گرایان رادیکال، مهاجران)، گاهی نژادپرستی آشکار یا پنهان
- حمله به چپ گرایان، مهاجران، ضدفاشیست ها، گاهی اقدامات اسلام ستیزانه
درباره طیف چپ افراطی (فرانسه تسلیم ناپذیر)
- ایدئولوژی: ضد سرمایه داری رادیکال، ضد فاشیسم، ضد نژادپرستی، گاهی ضد پلیس و ضد دولت.
- درگیری با پلیس، تخریب در تظاهرات، حمله به گروه های راست گرا، اقدامات مستقیم علیه نمادهای سرمایه داری.
خشونت های سیاسی (۲۰۲۳_ ۲۰۲۶)
- افزایش حملات به گردهمایی و نشست های سیاسی ( برخی از این حملات مرگبار بوده است)
- تهدید و حمله به شهرداران
- تشدید خشونت نژادپرستانه
- برگزاری اعتراض های خیابانی خشونت آمیز از جمله استفاده از کوکتل مولوتف و آتش زدن اموال عمومی
- درگیری های مکرر خیابانی در شهرهای مختلف
هر دو طرف یکدیگر را به تروریسم خیابانی متهم می کنند و رسانه ها اغلب فقط خشونت طرف مقابل را برجسته می کنند.
چرا این مسئله مهم است؟
فرانسه سابقه طولانی درگیری های خیابانی سیاسی دارد (دهه ۱۹۳۰، دهه ۱۹۶۰، دهه ۲۰۱۰)، اما اکنون با قطبی سازی رسانه ای و شبکه های اجتماعی، این درگیری ها آسان تر به سطح ملی می رسند.
اگر این چرخه ادامه یابد، می تواند به افول بیشتر اعتماد به نهادها، افزایش میل به راه حل های اقتدارگرا، و حتی خطر بی ثباتی جدی پیش از ۲۰۲۷ منجر شود.
تشدید خشونت های سیاسی چشم انداز انتخابات سرنوشت ساز ریاست جمهوری سال ۲۰۲۷ را در هاله ای از ابهام فرو برده است.
این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و وبپیما صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.
منبع: همشهری آنلاین
