موبایل؛ جعبه سیاه اضطراب های پنهان ما
به گزارش سرویس فرهنگ و هنر وبپیما به نقل از همشهری - همشهری آنلاین، فاطمه عباسی: روان درمانگران معتقدند نمایشگرهای روشن، آینه ای تمام نما از اضطراب هایی هستند که کلمات قادر به بیان آن نیستند. وقتی انسان مدرن دچار اضطراب می شود و بدن در وضعیت باستانی «جنگ یا گریز» قرار می گیرد، گوشی موبایل اغلب نقش پناهگاه را بازی می کند. اما رفتارهای ما در این پناهگاه دیجیتال، حاوی سیگنال های مهمی است.
یکی از شایع ترین این رفتارها، پدیده «دووم اسکرولینگ» است؛ پیمایش بی وقفه و وسواس گونه اخبار بد یا محتواهای نگران کننده. ذهن مضطرب به دنبال «قطعیت» می گردد و تصور می کند با بلعیدن اطلاعات بیشتر می تواند بر ترس ها غلبه کند، اما در عمل تنها بنزین بر آتش اضطراب خود می ریزد. حتی جست وجوی مداوم علائم بیماری یا سناریوهای ترسناک آینده در گوگل (دووم سرچینگ)، فریاد کمک خواهی ذهنی است که آرام نمی گیرد.
اما ماجرا فقط به اخبار بد ختم نمی شود. موبایل گاهی تبدیل به یک «سپر دفاعی» می شود. چقدر پیش آمده در یک جمع یا محیط کار، برای فرار از هم کلام شدن با دیگران یا اجتناب از یک موقعیت تنش زا، وانمود کرده اید که سرتان در گوشی گرم است؟ این استفاده ابزاری برای «اجتناب»، نشان دهنده اضطراب اجتماعی یا فشاری است که فرد توان روبه رو شدن با آن را در دنیای واقعی ندارد.
نشانه های هشداردهنده دیگر، در وابستگی های فیزیکی نهفته اند. وحشت نامتناسب هنگام تمام شدن باتری گوشی، یا احساس اجبار برای پاسخ دهی رگباری و فوری به هر نوتیفیکیشن، نشان می دهد که مرزهای روانی فرد فروریخته و او در یک حالت «آماده باش» دائمی و فرساینده قرار دارد.
با این حال، متخصصان تأکید می کنند که راه حل، شرمندگی یا جنگیدن با تکنولوژی نیست. گوشی های هوشمند مهندسی شده اند تا ما را وابسته کنند. قدم اول، آگاهی و مهربانی با خود است. ایجاد وقفه های کوچک، مثل خاموش کردن گوشی یک ساعت قبل از خواب یا استفاده از موانع فیزیکی (مانند بستن یک کش دور گوشی برای یادآوری)، می تواند به ما کمک کند تا دوباره فرمان کنترل ذهنمان را از این جعبه کوچک پس بگیریم و به جای خیره شدن به این صفحه چند اینچی، به خود زندگی نگاه کنیم.
این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و وبپیما صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.
منبع: همشهری آنلاین
