پس از رسیدن به وزن مطلوب با داروهای glp-1 چه باید کرد؟
به گزارش سرویس مجله وبپیما به نقل از همشهری - پژوهش های قبلی درباره برنامه های رژیم گرفتن برای برطرف کردن چاقی نشان داده است که اگرچه کاهش وزن کوتاه مدت رایج است، اما بازگشت وزن اضافی در درازمدت نیز امری عادی است.
دلیل این وضعیت این است که وقتی افراد وزن کم می کنند، تمایل طبیعی بدن بازگشت به وزن قبلی خود است - پدیده ای که به آن «سازگاری متابولیک» می گویند. در نتیجه، مغز هورمون گرسنگی «گرلین» بیشتری آزاد می کند و «لپتین»، یکی از هورمون هایی را که پیام سیری و کفایت انرژی را بدن می دهد،کاهش می دهد.
اثر نهایی ساده است: پس از کاهش وزن، افراد گرسنه تر می شوند، پس از غذا خوردن احساس رضایت کمتری می کنند و کالری کمتری از حد انتظار می سوزانند. بدن کاهش وزن را به عنوان تهدیدی برای بقا تفسیر می کند و با مهار متابولیسم از طریق مکانیسم های پیچیده حفظ انرژی واکنش نشان می دهد. به عبارت ساده، وقتی وزن کمتری برای حفظ وجود دارد، بدن کار کمتری انجام می دهد - اما همچنین بسیار کارآمدتر می شود، کالری کمتری نسبت به مقدار پیش بینی شده می سوزاند و وزن را دوباره بالا می برد.
به این موارد، قرار داشتن در معرض محیطی پر از غذاهای فوق فرآوری شده، وعده های غذایی حجیم، استرس زیاد و زمان محدود برای حرکت را اضافه کنید، و جای تعجب نیست که وزن بسیاری از افراد با وجود تمام تلاش هایشان، در نهایت دوباره بالا می رود و حالتی «یویو» مانند ایجاد می شود.
بازگشت اضافه وزن پس از قطع داروهای GLP-۱
کارآزمایی های بالینی انجام شده درباره داروهای GLP-۱ نیز نشان داده اند بسیاری از افراد دریافت کننده ان داروها پس از قطع آنها در درازمدت تا دو سوم وزن از دست داده شان را دوباره به دست می آورند، اما روند کاهش وزن در افرادی که همچنان آنها را مصرف می کنند، ادامه می یابد.
این وضعیت به این دلیل نیست که این افراد فاقد نظم و انضباط هستند، بلکه به این دلیل است که زیست شناسی آنها برای بازگشت به «نقطه تنظیم» قدیمی خود سخت تلاش می کند.
برای اکثر بیماران، مؤثرترین استراتژی بلندمدت پس از دستیابی به وزن مطلوب، ادامه درمان با داروهای GLP-۱ است. پزشکان کمترین مقدار دارو را که همچنان به تنظیم اشتها و تثبیت وزن کمک کند، هدف قار می دهند.
گزینه دیگری که بیماران ممکن است دنبال کنند، کاهش تدریجی تدریجی مقدار داروها در طول حدود سه تا شش ماه و تمرکز بر تقویت انتخاب های سبک زندگی است که از اهداف سلامت کلی و حفظ وزن پشتیبانی می کند.
هنگامی که روند کاهش وزن شما با داروی GLP-۱ متوقف می شود
توقف روند کاهش وزن حتی در هنگام دریافت داروهای GLP-۱ پدیده ای عادی است.
کاهش وزن با داروهای GLP-۱ در کارآزمایی های بالینی تمایل به پیروی از یک منحنی قابل پیش بینی دارد: کاهش سریع اولیه در طول دوره شروع دریافت دارو و افزایش مقدار دریافتی آن، کندتر شدن تدریجی سرعت کاهش وزن و در نهایت توقف تدریجی کاهش وزن یا ثبات وزن.
ثبات وزن که معمولاً به عنوان تغییر کم یا بدون تغییر وزن به مدت هشت تا ۱۲ هفته تعریف می شود، نشانه شکست درمان نیست، بلکه نشانه ای از سازگاری بدن با وزن کمتر است.
اما قبل از اینکه فرض را بر این بگذاریم که داروی GLP-۱ دیگر اثر نمی کند، پزشکان معمولاً نحوه ی مصرف دارو بوسیله بیمار را بررسی می کنند، مثلاً اینکه آیا دارو به درستی مصرف می شود، مقدار مصرفی دارو کم نیست، آیا بیمار دوزهای مصرفی ش را فراموش نمی کند، آیا در شرایط مناسب (در دمای پایین) نگهداری می شود.
پزشکان همچنین بیمار را از نظر عوارض پزشکی که ممکن است کاهش وزن را سخت تر کند، مانند دوران قبل از یائسگی یا کم کاری تیروئید ارزیابی می کنند.
آنها همچنین در نظر می گیرند که آیا بیمار داروهای دیگری مصرف می کند که ممکن است باعث چاقی شوند یا نه.
متعادل کردن کاهش وزن با سلامت استخوان
استراتژی های مفید برای جلوگیری از افزایش مجدد وزن مرتبط با رژیم غذایی شامل ایجاد وعده های غذایی بر اساس پروتئین بدون چربی و توجه به محل هایی است که کالری ها ممکن است به آرامی وارد بدن شوند، مانند میان وعده ها، نوشیدنی های شیرین
با دریافت داروهای GLP-۱، هدف تغذیه از محدودیت کالری به کیفیت کالری تغییر کرده است. هدف، تعادل سالم سبزی ها، پروتئین های بدون چربی و غلات کامل است. و مطمئن شوید که میزان مصرف آب شما کافی است، به خصوص از آنجایی که داروهای GLP-۱ نه تنها گرسنگی را کاهش می دهند، بلکه می توانند احساس تشنگی را نیز کاهش دهند.
وقتی صحبت از حرکت و ورزش می شود، افراد می توانند تمرینات مقاومتی را اضافه کنند، شدت ورزش خود را افزایش دهند یا هر دو را انجام دهند.
با هر گونه کاهش وزن، صرف نظر از روش آن، افراد نه تنها چربی، بلکه مقداری عضله و استخوان نیز از دست می دهند. کارآزمایی های بالینی داروهای GLP-۱ نشان داده اند که کاهش چربی بسیار بیشتر از کاهش توده بدون چربی است. با این حال، هرگونه کاهش توده بدون چربی مهم است زیرا می تواند بر عملکرد جسمی، خطر شکستگی و چگونگی حفظ وزن و سلامت سوخت وساز بدن در طول زمان تأثیر بگذارد.
کاهش وزن، بار مکانیکی روی استخوان ها را کاهش می دهد که می تواند منجر به کاهش تراکم استخوان و در برخی افراد - مانند زنان یائسه و همچنین افراد بالای ۶۵ سال - افزایش خطر شکستگی شود. از آنجا که استخوان ها با وزنی که حمل می کنند سازگار می شوند، کاهش وزن به معنای فشار کمتر روی اسکلت است و با گذشت زمان، این وضعیت می تواند منجر به کاهش جزئی در استحکام استخوان شود. این موضوع اهمیت تمرین های مقاومتی و ورزش های استقامتی، مصرف کافی پروتئین در طول درمان با GLP-۱ و نظارت دقیق برای بیمارانی که در معرض خطر بالای شکستگی هستند را برجسته می کند.
تغییر دادن دارو
درمان های نسل بعدی، که شامل ترکیبی از داروهای آگونیست GLP-۱ و سایر پپتیدها هستند، از نظر پتانسیل آنها برای حفظ بهتر عضلات و استخوان در مقایسه با داروهای GLP-۱ به تنهایی، در حال بررسی هستند.
بیمارانی که داروهای GLP-۱ مصرف می کنند و روند کاهش وزن شان متوقف شده است، بهتر است با پزشک خود در مورد تنظیم مقدار دارو، تغییر نوع دارو یا اضافه کردن یک داروی اضافی مشورت کنند.
اگر به دلیل عوارض جانبی، مقدار داروی GLP-۱ قابل افزایش نباشد، پزشکان تمام گزینه ها را برای سایر داروها و برای بهینه سازی سبک زندگی، مانند تغذیه، ورزش و خواب، برای حمایت از اهداف بیمار در نظر می گیرند.
این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و وبپیما صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.
منبع: همشهری آنلاین
